هارد دیسک
DMA يا Direct Memory Access همونطور که از نامش پيداست امکان دستيابي مستقيم به حافظه رو براي دستگاه مربوطه فراهم مي کنه . يعني در اين نوع تبادل داده ، انتقال بين Device و Ram بطور مستقيم و بدون دخالت CPU انجام مي گيره و طبعا سريع تره . و همونطور که روي Hardها و ساير وسايل IDE رو نوشته براي هر يک ميزان انتقال فرق مي کنه .Ultra DMA 33 / 66 /100/133 که به ترتيب به نام مد شماره گذاري مي شن . يعني Ultra DMA 33 مد 2 ، بعدي مد 4 ، بعدي مد 5 و آخري نيز مد 6 است . که در جدولي که بعد از Bios روي سيستم نمايش داده ميشه براي هر يک از وسايل شماره اين مد ها رو نوشته . ( مد 33 يعني امکان انتقال يکجا به اندازه 33 مگابايت در ثانيه براي اون وسيله وجود داره و..)
PIO يا Programmed Input / Output در اينجا بلوکي از دادها به رجيسترهاي CPU انتقال داده مي شن و سپس CPU اونها رو به مقصد مورد نظر مي رسونه . در واقع در اين روش انتقال داده با واسطه CPU انجام مي گيره ، کاملا بر عکس روش قبل . و به همين خاطر در انجام چند کار بصورت همزمان سيستم کند تر عمل خواهد کرد .
براي تغيير تنظيمات مربوط به مد تبادل داده : در Windows XP داخل Device Manager گزينه IDE ATA /ATAPI controllesr بطور معمول دو گزينه براي دستگهايي که به IDE ها وصل هستند ، نشون مي ده ؛ يکي براي Primary و يکي براي Secondary وقتي روي هر يک از اين کانال ها کليک کنيد جزييات مربوط به وسايل وصل شده به اون رو نشون مي ده ( Hard , CDRom , writer ,....) و داخل گزينه Advanced Settings براي هر يک از Device ها يک Transfer Mode وجود داره که اصولا قابل تنظيمه و در پايين اون نيز نوع تبادل داده هاي فعلي اون Device رو نشون مي ده ( يعني در حال حاضر روي چه مدي کار مي کنه )
File System در يک سيستم عامل به ساختار کلي نامگذاري ، ذخيره سازي و سازماندهي فايل ها گفته مي شود . سيستم فايل ها ، داده ها را به واحدهايي به نام Cluster تقسيم بندي مي کنند . هر کلاستر مي تواند فقط بخشي از يک فايل را نگه دارد . يک فايل ممکن است چندين کلاستر را به خود اختصاص دهد ،و مقداري فضاي خالي در آخرين کلاستر بلا استفاده باقي بماند . کلاستر هاي کوچک مي توانند داده هاي بيشتري در يک ديسک جاي بدهند ( چون فضاي بلا استفاده کمتري به وجود مي آورند ) اما کلاستر هاي بزرگ ، کارايي را بالا مي برند ( در کلاسترهاي بزرگتر ، داده هاي بيشتري مي تواند در هر کلاستر نگهداري شود . بدين معني که براي بازيابي آن ، سيستم کار کمتري انجام مي دهد و در نتيجه به طور کارآمدتر و سريعتر آن را بازيابي مي کند ) اندازه کلاستر در اندازه ديسک سختي که کامپيوتر مي تواند پشتيباني کند نيز نقش دارد .
Fat مخفف File Allocatin Table ، جدول تخصيص فضا به فايل . اين جدول که در نزديکيهاي ابتداي ديسک سخت ذخيره مي شود ، توسط سيستم عامل نگهداري مي شود تا فضاي مورد استفاده براي ذخيره سازي فايل ها را مديريت کند . اين جدول وظيفه نگهداري فضاهاي موجود در ديسک را بر عهده دارد تا سگمنت هاي خراب غير قابل استفاده ، علامت گذاري شوند و قسمت هاي مختلف يک فايل با يکديگر مرتبط شوند . در واقع هنگام ذخيره داده ها روي ديسک سخت ، سيستم جهت دستيابي به کلاسترهاي خالي با Fat مشورت کرده و هم در هنگام اجرا فايل ، Fat را جستجو مي کند تا کلاسترهاي مرتبط با آن را يافته و اطلاعات ذخيره شده در آن کلاسترها را بخواند . دو نوع Fat اصلي وجود دارد : Fat 16 , Fat32
Fat 16 : اين سيستم فايل ، يک سيستم فايل 16 بيتي است ، زيرا کلاستر هايي را تشخيص مي دهد که 16 بيت طول ( يا رقم ) دارند . اندازه کلاسترهاي Fat بسته به مقدار فضا درايوي است و از آنجا که Fat16 نمي تواند به اندازه Fat32 کلاستر داشته باشد ، براي پوشش دادن به مقدار يکساني از فضا به کلاسترهاي بزرگتري نياز دارد . Windows XP کلاسترهاي 64 کيلو بايتي را براي Fat16 پشنيباني مي کند. چون Fat16 فقط 65,536 کلاستر را پشتيباني مي کند ، با اين سيستم فايل ، حداکثر يک پارتيشن 4 گيگابايتي را مي توان تقسيم بندي کرد .
Fat32 : يک سيستم فايل 32 بيتي است ، مي تواند کلاسترهاي بيشتري را نسبت به Fat16 آدرس دهي کند . در نتيجه Fat32 مي تواند از کلاسترهاي کوچکتري براي کارآمدتر کردن سيستم ذخيره سازي ، بهره بگيرد . همچنين بدين مفهوم است که Fat32 مي تواند پارتيشنهاي بزرگتري را پشتيباني کند . Fat32 با کلاسترهاي 32 بيتي مي تواند پارتيشنهايي تا 8 ترا بايت را پشتيباني کند .
NTFS مخفف NT File System مي باشد . در سيستم فايل fat ، جدول تخصيص فضا ( File Allocation Table ) داشتيم و در اينجا جدول فايل اصلي ( MFT: Master File Table ) داريم . البته MFT بسيار پيچيده تر است . MFT صفات فايل را براي هر فايل ذخيره شده در پارتيشن NTFS ذخيره مي کند . ( صفات فايل هر چيزي را که لازم است درباره يک فايل دانست ، توصيف مي کند . در NTFS حتي داده هاي موجود در يک فايل نيز صفت فايل محسوب مي شود . اسم ، مکان ، و اطلاعات امنيتي نيز ، از ديگر صفات فايل محسوب مي شود )
NTFS در صورت امکان همه صفات فايل را ، شامل داده هاي فايل ، در MFT ذخيره مي کند . ( هر چند در اکثر موارد ، جاي کافي براي ذخيره همه صفات در MFT وجود ندارد . در اين زمان صفت داده اي به خارج MFT انتقال مي يابد . )
MFT بعنوان يک فايل Metadata مشهور است . ( Metadata اساسا داده هايي درباره خود Data است . بعنوان مثال عنوان ، موضوع ، مولف و اندازه يک فايل ، Metadata آن فايل را تشکيل مي دهند ) NTFS از فايلهاي Metadata براي مديريت داده هاي روي پارتيشن بهره مي گيرد . بعضي از مهمترين فايلهاي Metadata بشرح زير است :
MFT Mirror : يک نسخه پشتيبان از MFT است . MFT در ابتداي سطح ديسک ذخيره مي شود ، در حاليکه MFT Mirror در وسط ديسک قرار مي گيرد . و در صورت خراب شدن MFT اصلي مي تواند مساله را حل کند . و اطلاعات لازم را براي بازيابي داده ها روي سيستم فراهم کند .
Log File : که Log Journal نيز ناميده مي شود ، تغييرات روي سيستم فايل را ثبت مي کند . Log File فقط عملياتي را که انجام مي گيرد ثبت مي کند ، نه داده هايي که اصلاح مي شوند .
Cluster Allocation Bitmap : نقشه اي از پارتيشن را در خود دارد . سيستم مي تواند اين اطلاعات را براي يافتن کلاسترهاي موحود به کار گيرد .
Bad Cluster File : بخشهايي از ديسک را که معيوب شده اند ، علامت گذاري مي کند . بدين ترتيب NTFS از کلاسترهاي معيوب که در اين فايل علامت گذاري شده اند براي ذخيره داده هاي جديد استفاده نخواهد کرد .
Quota Table : جدول سهميه ها ، يک خصوصيت جديد در windows 2000/xp با استفاده از اين خصوصيت مي توانيد بعنوان مدير سيستم ، دايرکتوري ها و زير دايرکتوري ها را در ديسک سخت کنترل کنيد . و ميزان مصرف فضاي ديسک سخت کاربران مختلف يک کامپيوتر را کنترل کنيد .
NFTS مي تواند تعداد کلاسترهاي بيشتري را نسبت به Fat32 پشتيباني کند . در نتيجه ، کلاسترهاي NTFS عموما کوچک و براي حفظ فضاي ديسک سخت ، کارآمد هستند . يکي ديگر از مزاياي NTFS پشتيباني آن براي مجوزهاي فايل و دايرکتوري است . اين خصوصيت امنيتي ، اطمينان مي دهد که فقط کاربران خاصي به فايلها و دايرکتوري ها ي ويژه دسترسي دارند .
در ميان آنچه ذکر شد ، سيستم فايل کارآمد NTFS است . چون مي تواند براي پارتيشنهاي 2 گيگابايت و بيشتر ، کلاسترهاي 4 کيلو بايتي ايجاد کند ، که بهترين تعادل بين سرعت عمل ديسک سخت و صرفه جويي در فضاي ديسک را فراهم مي سازد . و در واقع بهترين کارآيي را به سيستم مي دهد
PIO يا Programmed Input / Output در اينجا بلوکي از دادها به رجيسترهاي CPU انتقال داده مي شن و سپس CPU اونها رو به مقصد مورد نظر مي رسونه . در واقع در اين روش انتقال داده با واسطه CPU انجام مي گيره ، کاملا بر عکس روش قبل . و به همين خاطر در انجام چند کار بصورت همزمان سيستم کند تر عمل خواهد کرد .
براي تغيير تنظيمات مربوط به مد تبادل داده : در Windows XP داخل Device Manager گزينه IDE ATA /ATAPI controllesr بطور معمول دو گزينه براي دستگهايي که به IDE ها وصل هستند ، نشون مي ده ؛ يکي براي Primary و يکي براي Secondary وقتي روي هر يک از اين کانال ها کليک کنيد جزييات مربوط به وسايل وصل شده به اون رو نشون مي ده ( Hard , CDRom , writer ,....) و داخل گزينه Advanced Settings براي هر يک از Device ها يک Transfer Mode وجود داره که اصولا قابل تنظيمه و در پايين اون نيز نوع تبادل داده هاي فعلي اون Device رو نشون مي ده ( يعني در حال حاضر روي چه مدي کار مي کنه )
File System در يک سيستم عامل به ساختار کلي نامگذاري ، ذخيره سازي و سازماندهي فايل ها گفته مي شود . سيستم فايل ها ، داده ها را به واحدهايي به نام Cluster تقسيم بندي مي کنند . هر کلاستر مي تواند فقط بخشي از يک فايل را نگه دارد . يک فايل ممکن است چندين کلاستر را به خود اختصاص دهد ،و مقداري فضاي خالي در آخرين کلاستر بلا استفاده باقي بماند . کلاستر هاي کوچک مي توانند داده هاي بيشتري در يک ديسک جاي بدهند ( چون فضاي بلا استفاده کمتري به وجود مي آورند ) اما کلاستر هاي بزرگ ، کارايي را بالا مي برند ( در کلاسترهاي بزرگتر ، داده هاي بيشتري مي تواند در هر کلاستر نگهداري شود . بدين معني که براي بازيابي آن ، سيستم کار کمتري انجام مي دهد و در نتيجه به طور کارآمدتر و سريعتر آن را بازيابي مي کند ) اندازه کلاستر در اندازه ديسک سختي که کامپيوتر مي تواند پشتيباني کند نيز نقش دارد .
Fat مخفف File Allocatin Table ، جدول تخصيص فضا به فايل . اين جدول که در نزديکيهاي ابتداي ديسک سخت ذخيره مي شود ، توسط سيستم عامل نگهداري مي شود تا فضاي مورد استفاده براي ذخيره سازي فايل ها را مديريت کند . اين جدول وظيفه نگهداري فضاهاي موجود در ديسک را بر عهده دارد تا سگمنت هاي خراب غير قابل استفاده ، علامت گذاري شوند و قسمت هاي مختلف يک فايل با يکديگر مرتبط شوند . در واقع هنگام ذخيره داده ها روي ديسک سخت ، سيستم جهت دستيابي به کلاسترهاي خالي با Fat مشورت کرده و هم در هنگام اجرا فايل ، Fat را جستجو مي کند تا کلاسترهاي مرتبط با آن را يافته و اطلاعات ذخيره شده در آن کلاسترها را بخواند . دو نوع Fat اصلي وجود دارد : Fat 16 , Fat32
Fat 16 : اين سيستم فايل ، يک سيستم فايل 16 بيتي است ، زيرا کلاستر هايي را تشخيص مي دهد که 16 بيت طول ( يا رقم ) دارند . اندازه کلاسترهاي Fat بسته به مقدار فضا درايوي است و از آنجا که Fat16 نمي تواند به اندازه Fat32 کلاستر داشته باشد ، براي پوشش دادن به مقدار يکساني از فضا به کلاسترهاي بزرگتري نياز دارد . Windows XP کلاسترهاي 64 کيلو بايتي را براي Fat16 پشنيباني مي کند. چون Fat16 فقط 65,536 کلاستر را پشتيباني مي کند ، با اين سيستم فايل ، حداکثر يک پارتيشن 4 گيگابايتي را مي توان تقسيم بندي کرد .
Fat32 : يک سيستم فايل 32 بيتي است ، مي تواند کلاسترهاي بيشتري را نسبت به Fat16 آدرس دهي کند . در نتيجه Fat32 مي تواند از کلاسترهاي کوچکتري براي کارآمدتر کردن سيستم ذخيره سازي ، بهره بگيرد . همچنين بدين مفهوم است که Fat32 مي تواند پارتيشنهاي بزرگتري را پشتيباني کند . Fat32 با کلاسترهاي 32 بيتي مي تواند پارتيشنهايي تا 8 ترا بايت را پشتيباني کند .
NTFS مخفف NT File System مي باشد . در سيستم فايل fat ، جدول تخصيص فضا ( File Allocation Table ) داشتيم و در اينجا جدول فايل اصلي ( MFT: Master File Table ) داريم . البته MFT بسيار پيچيده تر است . MFT صفات فايل را براي هر فايل ذخيره شده در پارتيشن NTFS ذخيره مي کند . ( صفات فايل هر چيزي را که لازم است درباره يک فايل دانست ، توصيف مي کند . در NTFS حتي داده هاي موجود در يک فايل نيز صفت فايل محسوب مي شود . اسم ، مکان ، و اطلاعات امنيتي نيز ، از ديگر صفات فايل محسوب مي شود )
NTFS در صورت امکان همه صفات فايل را ، شامل داده هاي فايل ، در MFT ذخيره مي کند . ( هر چند در اکثر موارد ، جاي کافي براي ذخيره همه صفات در MFT وجود ندارد . در اين زمان صفت داده اي به خارج MFT انتقال مي يابد . )
MFT بعنوان يک فايل Metadata مشهور است . ( Metadata اساسا داده هايي درباره خود Data است . بعنوان مثال عنوان ، موضوع ، مولف و اندازه يک فايل ، Metadata آن فايل را تشکيل مي دهند ) NTFS از فايلهاي Metadata براي مديريت داده هاي روي پارتيشن بهره مي گيرد . بعضي از مهمترين فايلهاي Metadata بشرح زير است :
MFT Mirror : يک نسخه پشتيبان از MFT است . MFT در ابتداي سطح ديسک ذخيره مي شود ، در حاليکه MFT Mirror در وسط ديسک قرار مي گيرد . و در صورت خراب شدن MFT اصلي مي تواند مساله را حل کند . و اطلاعات لازم را براي بازيابي داده ها روي سيستم فراهم کند .
Log File : که Log Journal نيز ناميده مي شود ، تغييرات روي سيستم فايل را ثبت مي کند . Log File فقط عملياتي را که انجام مي گيرد ثبت مي کند ، نه داده هايي که اصلاح مي شوند .
Cluster Allocation Bitmap : نقشه اي از پارتيشن را در خود دارد . سيستم مي تواند اين اطلاعات را براي يافتن کلاسترهاي موحود به کار گيرد .
Bad Cluster File : بخشهايي از ديسک را که معيوب شده اند ، علامت گذاري مي کند . بدين ترتيب NTFS از کلاسترهاي معيوب که در اين فايل علامت گذاري شده اند براي ذخيره داده هاي جديد استفاده نخواهد کرد .
Quota Table : جدول سهميه ها ، يک خصوصيت جديد در windows 2000/xp با استفاده از اين خصوصيت مي توانيد بعنوان مدير سيستم ، دايرکتوري ها و زير دايرکتوري ها را در ديسک سخت کنترل کنيد . و ميزان مصرف فضاي ديسک سخت کاربران مختلف يک کامپيوتر را کنترل کنيد .
NFTS مي تواند تعداد کلاسترهاي بيشتري را نسبت به Fat32 پشتيباني کند . در نتيجه ، کلاسترهاي NTFS عموما کوچک و براي حفظ فضاي ديسک سخت ، کارآمد هستند . يکي ديگر از مزاياي NTFS پشتيباني آن براي مجوزهاي فايل و دايرکتوري است . اين خصوصيت امنيتي ، اطمينان مي دهد که فقط کاربران خاصي به فايلها و دايرکتوري ها ي ويژه دسترسي دارند .
در ميان آنچه ذکر شد ، سيستم فايل کارآمد NTFS است . چون مي تواند براي پارتيشنهاي 2 گيگابايت و بيشتر ، کلاسترهاي 4 کيلو بايتي ايجاد کند ، که بهترين تعادل بين سرعت عمل ديسک سخت و صرفه جويي در فضاي ديسک را فراهم مي سازد . و در واقع بهترين کارآيي را به سيستم مي دهد
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان ۱۳۸۸ ساعت 8:54 توسط MLI
|